In de herfst van 2016 bestelde ik hem bij JD.com voor iets meer dan drieduizend yuan. Destijds had ik praktisch geen verstand van laptops. Ik wist alleen dat "quad-core", "dedicated grafische kaart" en "dun en licht" indrukwekkend klonken, en Lenovo leek een betrouwbaar merk. Voordat ik bestelde, had ik zelfs geen enkele review gelezen; mijn budget stond vast en ik kocht gewoon wat de website aanraadde. Achteraf gezien was het kopen van een computer op die manier waarschijnlijk net zoiets als blindelings een doos openen.
De S41-35 was een typische machine waarvan "de specificaties veelbelovend leken". Hij had een AMD A8-7410 quad-core processor, 4 GB DDR3L-geheugen, een 500 GB harde schijf met 5400 toeren per minuut en een Radeon R5 M330 dedicated grafische kaart met 2 GB videogeheugen. Het scherm is een 14-inch mat display met een resolutie van 1366×768 pixels. De behuizing is 19,8 mm dik en weegt 1,65 kg. De behuizing is verkrijgbaar in drie kleuren: Athens Black, Starlight Silver en Rose Red. Ik heb voor Starlight Silver gekozen.
Eerlijk gezegd is de gezandstraalde afwerking van de zilveren bovenkant beter dan verwacht voor deze prijsklasse. Het voelt koel aan en trekt nauwelijks vingerafdrukken aan. De overgangen van de A-kant naar de C-kant zijn strak, zonder onnodige versieringen. Ik heb hem de eerste week bijna elke dag meegenomen naar de bibliotheek en hij was helemaal niet zwaar in mijn tas – 1,65 kg is niet veel volgens de huidige maatstaven, maar in 2016 heeft Lenovo flink wat moeite gedaan om deze dikte te bereiken voor een laptop van 3000 RMB. Ook de poorten zijn ruim voldoende: aan de linkerkant vind je een voedingsaansluiting, een USB 2.0-poort, een kaartlezer en een gecombineerde hoofdtelefoon-/microfoonaansluiting; Aan de rechterkant bevinden zich een HDMI-poort, een RJ45-ethernetpoort en twee USB 3.0-poorten. Destijds was RJ45 nog niet verouderd; je kon gewoon een netwerkkabel in je studentenkamer leggen en het gebruiken – erg handig.
De problemen met deze machine begonnen echter rond de derde maand aan het licht te komen.
Ten eerste was er de mechanische harde schijf van 5400 toeren per minuut. Na langdurig gebruik duurde het opstarten bijna twee minuten en het openen van Chrome voelde aan als wachten op een slow-motion herhaling; het lampje van de harde schijf bleef knipperen, maar het scherm bleef statisch. Op een gegeven moment had ik Word en NetEase Cloud Music tegelijkertijd openstaan ​​en de cursor draaide zo snel dat ik me afvroeg of hij me expres probeerde te irriteren. Sommige online gebruikers beweerden dat "70% van het geheugen wordt gebruikt bij het opstarten", een bewering die ik volledig geloof. 4 GB RAM is inderdaad onvoldoende onder Windows 10, vooral met meerdere browsertabs open; de machine komt in een toestand van "je hebt geklikt, hij heeft het ontvangen, maar hij moet nog even nadenken".
Warmteafvoer is een ander onvermijdelijk probleem. De S41-35 gebruikt een koeler met één ventilator, die relatief stil is voor dagelijks kantoorwerk en het bekijken van video's. Maar zodra je iets opstart dat ook maar een beetje veeleisend is, draait de ventilator op volle toeren en wordt het geluid behoorlijk merkbaar. Het is geen schelle schreeuw, maar meer een continu, laagfrequent gezoem, vooral storend in de stille bibliotheek. De onderkant van de telefoon en de linkerkant van het toetsenbord worden merkbaar heet; hem in de zomer op je schoot gebruiken is eigenlijk alsof je jezelf langzaam gaar kookt. Een gebruiker merkte op: "Hij maakt lawaai! Hij wordt heet," en dat is geen overdrijving.
Wat het scherm betreft, een resolutie van 1366×768 werd in 2016 al als verouderd beschouwd. Na gewend te zijn aan schermen met een hoge resolutie, valt de pixelering op dit scherm erg op. De matte afwerking is echter wel prettig; het reflecteert weinig licht bij het raam in de bibliotheek, wat comfortabeler is dan veel telefoons met een glanzend scherm in dezelfde prijsklasse. Het toetsenbord is een chiclet-toetsenbord, zoals gebruikelijk was bij Lenovo-telefoons uit die tijd. De toetsaanslag is kort, de terugslag is redelijk en het gevoel is acceptabel als je niet snel typt, maar je vingers zullen na langdurig typen wel vermoeid raken. Het touchpad is uit één stuk gemaakt, niet erg groot, en hoewel vegen redelijk responsief is, vereist klikken veel kracht, wat na langdurig gebruik polsvermoeidheid veroorzaakt.
Het meest irritante aan deze telefoon is dat ik hem moest leren demonteren.
Tegen het einde van 2017 was de vertraging zo ernstig geworden dat het het normale gebruik belemmerde, dus besloot ik een RAM-module toe te voegen. De S41-35 heeft slechts één RAM-slot, dat maximaal 8 GB ondersteunt, dus moest ik de originele 4 GB-module verwijderen en vervangen door een enkele 8 GB-module. Mijn handen trilden enorm toen ik voor het eerst de achterklep verwijderde. Nadat ik de tien schroeven aan de onderkant had losgedraaid, moest ik een plastic wriktool gebruiken om de klemmetjes voorzichtig open te wrikken, bang dat ik er een zou breken. Gelukkig zat het clipontwerp van Lenovo niet al te strak, en na meer dan tien minuten ploeteren kreeg ik hem eindelijk open. Na het vervangen van het RAM-geheugen liep hij inderdaad veel soepeler; de browser haperde in ieder geval niet meer zo erg.
Maar de echte transformatie kwam met het vervangen van de SSD. Nadat ik de mechanische harde schijf van 5400 RPM had vervangen door een SATA SSD, daalde de opstarttijd van twee minuten naar iets meer dan tien seconden, en de systeemrespons was zo snel dat het voelde als een compleet andere computer. De onmiddellijke voldoening die ik voelde, is iets wat alleen mensen die zelf aan oudere machines hebben gesleuteld, kunnen begrijpen. Later heb ik hem een ​​tweede en derde keer gedemonteerd, het stof verwijderd, de koelpasta vervangen en het systeem opnieuw geïnstalleerd, waarbij ik elke keer extra aandacht besteedde aan de kabelgeleiding en de positie van de clips.
Deze S41-35 is nu gedegradeerd tot een secundaire rol en staat thuis als back-upmachine. Af en toe sluit ik hem via HDMI aan om video's te kijken of snel documenten te bewerken. Er zit een klein, nauwelijks zichtbaar lichtvlekje in de rechteronderhoek van het scherm, per ongeluk ontstaan ​​tijdens het demonteren, maar dit heeft geen invloed op de bruikbaarheid. De ventilator maakt meer lawaai dan voorheen, waarschijnlijk door versleten lagers; ik ben te lui om hem te vervangen, aangezien ik hem toch zelden gebruik.
Was de S41-35 een goede computer? Naar de huidige maatstaven absoluut niet. De processorprestaties waren destijds instapniveau; de A8-7410 werd gepositioneerd als een basismodel. Hoewel de grafische kaart als "dedicated" werd aangeprezen, waren de mogelijkheden van de R5 M330 in werkelijkheid vrij beperkt. Hij was prima geschikt om League of Legends op lage instellingen te spelen, maar verder schoot hij tekort. Voor de prijs van ongeveer 3000 yuan bood hij echter een degelijke behuizing, voldoende poorten en een mat scherm. De rest – prestaties, koeling en opslagsnelheid – waren de gebruikelijke compromissen voor laptops in die prijsklasse in die tijd.
Deze machine heeft me iets heel simpels geleerd: de bruikbaarheid van een laptop hangt vaak minder af van benchmarkscores en meer van je bereidheid om tijd te investeren in het begrijpen en aanpassen ervan. Een RAM-module vervangen, een SSD installeren, het stof verwijderen – dit soort dingen zijn veel minder moeilijk dan ik dacht, maar de veranderingen die ze teweegbrengen zijn veel groter.
Hij staat nu stil in de hoek van mijn bureau, met het deksel dicht en een dun laagje stof erop. Af en toe, als ik erlangs loop, veeg ik hem schoon, net zoals ik een oud ding behandel dat ik niet veel gebruik maar niet weg kan gooien.
コメントはまだありません。